Het team achter ikwileenpoes.nl heeft zelf drie katten en maakt hierdoor dagelijks kattenavonturen mee. Van leuke, schattige en lieve kattenacties tot ondeugend kattenkwaad.

Jarre (2007-2020) en Ben (2012) zijn geadopteerd uit het asiel. Ze waren zes maanden toen ze bij ons kwamen wonen. Jarre is de eerste jaren enig kat geweest, maar daarna kwam Ben hem vergezellen.

Sinds de zomer van 2016 is Bibi (2016-2018) erbij gekomen. Zij is via Marktplaats bij ons terechtgekomen. We mochten haar gratis ophalen. Bibi bleek onder de vlooien te zitten en in het begin was ze erg venijnig naar andere katten en naar mensen. We hebben haar (en daardoor ook de andere katten en onze meubels en kleden) ontvlooid en rustig laten wennen aan haar nieuwe huis. Na een week of twee was ze een stuk relaxter en leek ze zich een veel meer op haar gemak te voelen bij ons. Ze was nog jong toen we haar ophaalden en het leek erop dat ze nog nooit bij een dierenarts was geweest. We hebben haar dan ook laten vaccineren tegen katten- en niesziekte en we hebben haar laten steriliseren.
Op 27 maart 2018 hebben we onze lieve Bibi moeten laten inslapen, nadat acuut nierfalen bij haar was geconstateerd en de behandeling helaas niet meer aansloeg. Binnen 24 uur was ze er opeens niet meer: van de eerste ziekteverschijnselen, waarmee we direct naar de dierenarts gingen, tot het moment waarop de dierenarts aangaf dat ze niets meer voor Bibi konden doen, behalve haar uit haar lijden verlossen. We hebben Bibi laten cremeren bij het huisdierencrematorium.

In juli 2018 hebben we kitten Cas (2018) uit het asiel geadopteerd. Een actieve zwart-witte kater die zich graag overal mee bemoeit.

Tijdens de zomer van 2019 kwam er een lapjeskat aan lopen. Ze zag er verzorgd uit, dus in eerste instantie gingen we ervan uit dat ze een (t)huis had. Ze dook echter meerdere keren per dag in onze tuin op en ging vaak pontificaal voor het raam zitten, ons smekend aankijkend dat ze graag naar binnen wilde. Ook toen de herfst zijn intrede deed, met dagenlange regenbuien, bleef de lapjeskat zich voor onze ramen en bij de voordeur melden. We hebben haar in een reismandje gestopt en meegenomen naar de dierenarts om te controleren of ze gechipt was. Zo hoopten we haar thuis te kunnen brengen. Helaas werd er geen chip gevonden. Dit hoefde echter niet te betekenen dat ze ‘dus’ geen thuis had, want niet iedereen laat zijn kat chippen (al zou het wel heel fijn zijn als dat wél gebeurde). We hebben de lapjeskat, die we Lapje doopten, weer meegenomen en we besloten in onze schuur in de tuin een hoekje voor haar in te richten. Zo kon ze met regen en kou tenminste ergens schuilen. Een voerbakje, een waterbakje en een kattenmandje werden neergezet en er werd een kattenluikje in de zijkant van de schuur geplaatst, zodat Lapje er wanneer ze wilde zelf in en uit kon. Ze maakte dankbaar gebruik van haar nieuwe plek in onze schuur en het steeds weer lege voerbakje vulden we dagelijks met verse brokken. Omdat we niet konden geloven dat zo’n lieve kat geen baasje had, hielden we de websites met vermiste dieren, zoals Amivedi, goed in de gaten. Misschien dat daar een berichtje op geplaatst werd van iemand die zijn lapjeskat al enige tijd kwijt was. Het werd winter, lente en vervolgens weer zomer. Zodra wij in de tuin waren, kwam Lapje direct tevoorschijn en kwam ze bij ons zitten. Ze was dol op aandacht van mensen. We waren er inmiddels aan gewend dat we drie binnenkatten en een buitenkat hadden. Op een zondagavond in juli 2020, de avond voordat we een paar dagen op vakantie zouden gaan, kwam Lapje opeens mank lopend onze tuin in gehinkt. We hadden haar, voor het eerst sinds een jaar (!), een aantal dagen niet gezien en we maakten ons al zorgen. Haar linkervoorpootje hing in een rare hoek voor haar lichaam, dus het ging duidelijk niet goed met Lapje. We hebben direct de dierenarts gebeld dat we eraan kwamen met Lapje. Haar pootje bleek op meerdere plekken gebroken en zelfs deels verbrijzeld te zijn. Hoe het gebeurd is, blijft gissen. Lapje is opgenomen bij de dierenarts, zodat ze direct aan de medicatie kon. Er is nog door een specialist naar de foto’s van Lapjes pootje gekeken, om te kijken of het pootje geopereerd en de botjes weer aan elkaar gezet konden worden. Helaas bleek de kans op herstel van het pootje, na zo’n operatie, in Lapjes geval vrijwel nihil. De enige andere optie was om het pootje te amputeren. We hebben Lapje ook meteen laten chippen, want ze hoort nu eenmaal bij ons. Na de operatie heeft Lapje twee weken in een bench in onze woonkamer doorgebracht, zodat ze rust kon houden na de operatie en zodat de wond goed kon helen. Daarna mochten de hechtingen eruit en is Lapje weer gezond verklaard. Sindsdien woont Lapje (2016 -> door de dierenarts geschat geboortejaar) bij ons in huis, samen met de andere katten. We laten haar niet naar buiten gaan omdat ze met drie poten een verhoogd risico heeft om gewond te raken, maar ze lijkt het prima te vinden om fulltime binnen te wonen.

Op 8 oktober 2020 hebben we helaas afscheid moeten nemen van kat Jarre. Op afstand, want wij waren een weekje op vakantie. Onze kattenverzorgster zag dat het die dag niet goed ging met hem en is meteen naar de dierenarts gegaan. Helaas bleek het, na enkele onderzoeken, al te laat om hem nog te kunnen redden. Hij is net als Bibi aan nierfalen overleden. Jarre is 13 jaar geworden, maar we hadden gehoopt dat hij nog vele jaren bij ons zou zijn.

Onze katten hebben diverse drinkbakjes, kattenbakken, mandjes en krabpalen tot hun beschikking, door het hele huis. Tweemaal per dag krijgen ze droogvoer te eten. Aangezien onze binnenkatten allemaal aanleg lijken te hebben om (te) dik te worden, krijgen ze geen kattensnacks of andere tussendoortjes.

Kat Ben komt alleen onder begeleiding buiten. Hij draagt dan een kattentuigje, zodat hij niet kan verdwalen. Tot april 2016 was dit anders en mocht een van de katten (Jarre) wel zelfstandig naar buiten. Dit ging een tijdje goed, maar helaas is hij op een gegeven moment vier dagen weggebleven. Achteraf bleek Jarre vlakbij te zitten, op de zolder van een garage van de achterbuurman.
Waarschijnlijk is Jarre ergens van geschrokken toen hij op onderzoek uitging in de garage (elke deur die openstaat is een uitnodiging voor onze katten) en durfde hij de garage vervolgens niet meer te verlaten. Sindsdien lopen onze katten alleen nog aangelijnd buiten en dat gaat prima.

Heb je vragen aan ons of aan Ben, Cas of Lapje? Mail dan naar info [at] ikwileenpoes . nl (vervang [at] door @ en verwijder de spaties in het mailadres).